oneshot JHOPE+V

Mój pierwszy gejowski oneshot. Szczerze nie za bardzo mi się podoba ale cóż. Pozostaje mi tylko ''powiedzieć'' miłego czytania.    

Jestem beznadziejny. Zawsze gdy chcę mu wyznać swoje uczuci, tchórze. Kiedyś muszę mu powiedzieć. Nie wytrzymam. Tyle lat to ukrywam. Wiele razy okaleczałem się, próbowałem ze sobą skończyć. A on …. cudownie sobie żyje. Codziennie sprowadza sobie kogoś do zabawy. Zazwyczaj chłopaków. Nawet nie wie jak mnie krzywdzi, ale skąd ma wiedzieć jak kurwa nie umiem mu powiedzieć. Ja pierdole. To moje życie jest jednym wielkim gównem, które cholernie śmierdzi.

Siedzę w pokoju i … znowu płaczę, bo ten debil, którego tak bardzo kocham jest w pokoju obok i znowu kogoś pieprzy. To tak boli. Poszedłem do łazienki i zacząłem się ciąć. Gdy już mi ulżyło, zawinąłem rękę bandażem i zakryłem bluzą żeby nikt nie widział. Zrobiłem się głodny przez to ciągłe beczenie więc zszedłem do kuchni po coś do jedzenia. Po drodze widziałem jego pokój pusty (pewnie jego zabawka już wyszła). Na dole nikogo nie było. To dobrze w sumie dzisiaj mam dzień w którym nikogo nie chcę widzieć. Otworzyłem lodówkę i ujrzałem duże pudełko lodów waniliowych (moje ulubione). Nie obchodziło mnie czy są całego zespołu czy kogoś, może później odkupie. Wziąłem jeszcze tylko łyżkę, oczywiście spadła mi na podłogę (brawo V jak zawsze musisz coś upuścić). Zgrabnie podniosłem łyżkę a gdy wstałem napotkałem się z oczami dobrze znanej mi osoby (ja pierdole).

- co robisz z moimi lodami?- cudownie czyli to jego. Spróbuje grać przy nim takiego Bad boya.

- ooo.. są twoje …hmmm…. trudno, bo widzisz teraz są moje i mam zamiar je zjeść- uśmiecham się podle (nieźle mi idzie).

- słucham, są moje nie zjesz mi ich- widać że nie jest zadowolony z mojej wypowiedzi, co bardzo mnie uszczęśliwia (w duchu).

- skąd wiesz?- próbuje go prowokować.

- bo.są.moje, oddaj mi je dopóki jestem spokojny- o kurcze czy to groźba? (śmieszne).

- haha ….. robisz wielkie halo z powodu jakiś głupich lodów.

- może …. chciałem je teraz zjeść.

- wiesz co nie mam ochoty dale z tobą rozmawiać- chcę go wyminąć, lecz on chwyta mnie za biodra i przyciąga do siebie.

- c..co.. ro..robisz?- nie, zaczynam się jąkać i przechodzą mnie dreszcze, które on pewnie czuje.

- co się stało Tae, czyżbym na ciebie jakoś działał- zagryza wargę (o matko).

- nn..nie… w …w… o ….ogóle- no tak to go nie przekonam.

- przecież widzę..- c zbliża się do mnie jeszcze bardziej i całuje mnie w szyje.

- przestań!- wyrywam mu się i biegnę do pokoju.

Zamykam drzwi, lody rzucam na łóżko a sam idę do kąta i zwijam się w kulkę. Znowu płaczę, znowu przez niego. Co się w ogóle przed chwilą stało?, co się ze mną dzieje? .Chwytam się za miejsce gdzie jest serce, bije tak szybko. Przecież on próbował mnie sprowokować, gdyby się dowiedział że się w nim zadurzyłem, na pewno by mnie wyśmiał. Ktoś puka to na pewno on tylko my jesteśmy w domu. Reszta gdzieś powyjeżdżała bo mamy wolne.

- Tae… chce pogadać- w jego głosie słyszę smutek, ale czemu?

- ale ja nie chce… idź sobie- wiem że jak go teraz zobaczę to nie wytrzymam za bardzo na mnie działa.

- czemu taki jesteś?…. to co się przed chwilą zdarzyło…

- zapomnij… nic się nie zdarzyło.- tylko miałem dreszcze, ale ten skurwiel miał już tyle kochanków że wie kiedy ktoś się w nim zakocha.

- jak to nic… wchodzę.

-NIE!!

Szybko wstaje na równe nogi żeby trzymać drzwi, ale on jest szybszy, skończyło się na tym że dobiłem do niego. Za blisko, zaraz nie wytrzymam. On to pewnie widzi. Odsuwam się i siadam na łóżku, on robi to samo. Usiadł za blisko mnie. Odsuwam się, a ten palant się przysuwa. Mówi że chce porozmawiać ale nie ma o czym. Siedźmy w ciszy dobre 5 minut (najgorsze 5 minut w całym moim życiu). W pewnym momencie czuje jak jego dłoń wędruje po moim udzie. Co mi się niestety podoba więc nie przerywam mu. Wtedy głupi ja musiałem niechcący mruknąć z ''rozkoszy'', co on usłyszał i przestał. Schowałem twarz w dłonie i zacząłem się zastanawiać co ja robię. On już na 100% wie że go ‘’lubię’’.

-mam pytanie..- zaczął niepewnie, spojrzałem na niego.

-słucham- pewnie zaraz mnie wyśmieje, czekam na to.

-jesteś gejem?- co to za pytanie?

- NIE! Zdecydowanie nie- może mi uwierzy i da mi spokój.

- a mogę coś sprawdzić?- on jest czasem strasznie dziwny.

- a sprawdzaj- muszę być teraz silny.

JHope zaczął się to mnie zbliżać. Czułem jego oddech na szyi. Momentalnie ciarki mnie przeszły, to jest niestety coś, czego nie umiem kontrolować. Odsunął się i zaczął się śmiać. Tak jak myślałem. Teraz niech powie całemu zespołowi że jestem pedałem. Będę skończony.

- czemu mnie kłamiesz, kochanie- k …kochanie? On to powiedział?

- dobra, możesz się śmiać, powiedzieć wszystkim proszę droga wolna- jestem skończony.

- czemu miałbym to robić, Tae… to by było głupie przecież ja też nim jestem po części- ma racje nigdy o tym nie myślałem.

- racja, jestem głupi.

- chcę coś jeszcze wiedzieć, popatrz na mnie … czy ja ci się podobam? – miał taką słodką twarz. Pokiwałem twierdząco głową. Uśmiechnął się i mnie przytulił. Dalej nie wiedziałem dokładnie co się dzieje.

- powiem ci, że to dobrze że się tobie podobam- mówił to dalej mnie tuląc.

- czemu?

- bo szczerze to też od dłuższego czasu cię obserwuje.- on mnie, nie wierze

- nawet nie wiesz jak cierpiałem przez twoje zabawy za ścianą- zacząłem znowu płakać

- przepraszam, chciałem o tobie zapomnieć dlatego to robiłem.To dziwne być w zespole i mieć chłopaka, który też jest w tym zespole.- tłumaczył się, ale ja to dobrze rozumiem. 

Zaczęliśmy razem płakać. Chciał mnie złapać za rękę, ale syknąłem i ją wziąłem. Zaczął się dopytywać aż w końcu odpuściłem i mu pokazałem wszystkie skaleczenia.

- te wszystkie rany są przeze mnie?- pokiwałem na tak

- Jezu przepraszam gdybym wcześniej wiedział.

Znowu mnie przytulił. Ale w tym momencie to było dla mnie za mało. Chwyciłem go za brodę i pocałowałem. Ma takie miękkie usta. Szybko to odwzajemnił. Gdy oderwaliśmy się od siebie przeprosiłem go za to. Zaczął się śmiać i znowu mnie pocałował. Ale tym razem bardziej namiętnie. Stał się, spędziliśmy razem całą noc. Na następny dzień wrócili chłopcy. Postanowiliśmy że jako VHOPE powiemy im że jesteśmy razem. Trochę się stresowałem, zresztą nie tylko ja. Ale o dziwo chłopaki to zaakceptowali. Cóż kto by pomyślał że tak sprawy się potoczą. Kiedyś dużo płakałem i chciałem ze sobą skończyć, a teraz mam chłopaka, nasza kariera się rozwija.     

wybawiciel- (Mark- GOT7)

Trochę czasu minęło, ale jest kolejny oneshot. Miłego czytania. 

- jestem gejem- oznajmił mój kochający …. chłopak.

- słucham?- normalnie chyba się przesłyszałam.

- ah.. jestem gejem- powtórzył głośniej (jakbym nie słyszała).

Nie myśląc nad tym co robię wzięłam kurtkę do ręki i wybiegłam z klubu. Usiadłam na murku i zaczęłam płakać. Cały świat właśnie mi się zawalił na głowę. Tydzień temu miałam jeszcze rodziców i ‘’kochającego’’ chłopaka. A teraz…. rodzice zginęli w wypadku samochodowym, a chłopak jest gejem. Boże, co za beznadzieja. Tak się zastanawiałam nad swoim życiem ale muzyka z klubu mi przeszkadzała. Ubrałam kurtkę, założyłam szalik. Zaczęłam iść przed siebie. Pochodziłam tak może z pół godziny, dalej moje nogi odmówiły mi posłuszeństwa. Nie dziwię się miałam na sobie wysokie obcasy z platformą. Zatrzymałam się przy jakimś bloku. Kucnęłam przy ogrodzeniu i zalałam się łzami. Było mi zimno, nogi mnie bolały, miałam dosyć. W pewnym momencie zobaczyłam przed sobą jakieś męskie buty. Podniosłam głowę by zobaczyć kto to. Ujrzałam przystojnego chłopaka, który ze smutkiem na mnie patrzy. Wyciągnął do mnie rękę, chwyciłam ją. Pragnęłam jego ciepła więc nie zastanawiając się przytuliłam go. Był trochę zaskoczony moim ruchem ale szybko odwzajemnił uścisk.

- zimno ci pewnie- jego głos .. był taki ładny.

Poczułam jak bierze mnie za uda i podnosi. Chwyciłam się go mocniej. Zaczął iść. Szedł tak może z 10 minut, potem powiedział żebym się mocniej chwyciła bo musi mnie na chwile puścić, wyciągnąć klucze. Oplotłam swoje nogi wokół jego bioder. Potem tylko usłyszałam dźwięk otwieranych drzwi. Położył mnie na jakiejś kanapie i poszedł chyba się rozebrać (z kurtki i butów). Siedziałam nieruchomo, bo dalej było mi zimno. Usiadł koło mnie, na stole położył dwa kubki z gorącą czekoladą.

- będziesz tak siedzieć w tej kurtce?- zapytał, uśmiechając się przy tym. Cudowny ma uśmiech.

- no tak… masz racje- zaczęłam ściągać szalik i kurtkę.

- buty też?- nie byłam pewna, wolałam spytać.

- jak byś mogła- znowu ten uśmiech.

Zaniósł moje rzeczy na przedpokój. Zrobiło się trochę niezręcznie.

- to może, powiesz mi czemu siedziałaś przy bramie i płakałaś?

- chcesz w skrócie czy … -szczerze to nie chciało mi się o tym gadać ale jak mnie przygarnął to powinien wiedzieć.

- wole w skrócie, widzę że nie chcesz o tym gadać- normalnie czyta mi w myślach.

- więc, tak w wielkim skrócie to… mój chłopak, w sumie już były jest gejem.- znowu chciało mi się płakać ale udało mi się to powstrzymać.

- uuuu…… bolesne- jego szczerość mnie powaliła.

- haha, no trochę- poprawił mi humor.

- ej zapomniałem się spytać jak masz na imię?

- jestem (twoje imię)- nie za bardzo przepadałam za tym imieniem.

- ładne imię, ja jestem Mark- podał mi rękę.

- dziękuje, a ile masz lat?- mam nadzieje, że jestem młodsza.

- 21, a ty?- o matko, jestem młodsza jak dobrze.

- 19 - nastała niezręczna cisza której nienawidzę, muszę ją zakończyć.

- ładny masz dom, mieszkasz sam?

- w sumie to …?- zaczął śmiać się pod nosem, czemu? Co było śmiesznego w moim pytaniu?

- no tak, zapomniałem wspomnieć, że mieszkam z kolegami – dalej nie czaje co jest w tym śmiesznego?

- nie szkodzi, nie rozumiem czemu się chichrasz pod nosem?

- bo widzisz jest ich sześciu, ze mną siedmiu.

- i wszyscy mieszkacie w tym domku?- łał, a to ja narzekam na swój dom (mieszkam sama)

- no, tak- wkurzę się zaraz jak nie przestanie się uśmiechać.

- podziwiam.

- nie ma tak źle. Ostrzegam oni mogą przyjść w każdej chwili.

- to ja może już pójdę- muszę iść się przespać i ogarnąć to co się dzisiaj stało.

 -żartujesz, myślisz że o tej porze gdzieś cię wypuszczę… a tak w ogóle pada deszcz. Nigdzie nie idziesz.

- przestań, nie jestem dzieckiem, dam radę.- za kogo on się na?

- nigdzie nie idziesz.

Usłyszałam klucze w zamku, to chyba są jego koledzy. Trochę się boje. Weszli, każdy po kolei. Zauważyli mnie dopiero po 5 minutach. Patrzeli na mnie jakby nigdy dziewczyny nie widzieli.

- oooo, dziewczyna u nas w domu- odezwał się czarnowłosy pijany chłopak.

- cześć, jestem (twoje imię), miło mi was poznać- czuć od nich wódą.

- okej chłopaki idziecie spać, jesteście pijani. Pogadamy jutro.- Mark jest taki męski i opiekuńczy.

Chłopaki bez problemu go posłuchali, widocznie byli tak wypici i tak zmęczeni że nie chciało im się dyskutować. Mark zaprowadził ich do swoich pokoi i powiedział że zawiezie mnie do domu, akurat przestało padać. Pod moim domem jeszcze chwile rozmawialiśmy.

- miło było cię poznać mój wybawicielu- szkoda, że tak szybko nie chcę się z nim żegnać.

- haha, wybawicielu mówisz… to w zamian za to chcę twój numer telefonu, co ty na to?

- hmmm. … no cóż chyba jestem zmuszona.- podał mi telefon w którym zapisałam swój numer.

Od tego czasu często się spotykaliśmy. Skończyło się na tym że jesteśmy razem, a jego koledzy to też moi koledzy.