wtorek, 26 stycznia 2016

wybawiciel- (Mark- GOT7)

Trochę czasu minęło, ale jest kolejny oneshot. Miłego czytania. 

- jestem gejem- oznajmił mój kochający …. chłopak.
- słucham?- normalnie chyba się przesłyszałam.
- ah.. jestem gejem- powtórzył głośniej (jakbym nie słyszała).
Nie myśląc nad tym co robię wzięłam kurtkę do ręki i wybiegłam z klubu. Usiadłam na murku i zaczęłam płakać. Cały świat właśnie mi się zawalił na głowę. Tydzień temu miałam jeszcze rodziców i ‘’kochającego’’ chłopaka. A teraz…. rodzice zginęli w wypadku samochodowym, a chłopak jest gejem. Boże, co za beznadzieja. Tak się zastanawiałam nad swoim życiem ale muzyka z klubu mi przeszkadzała. Ubrałam kurtkę, założyłam szalik. Zaczęłam iść przed siebie. Pochodziłam tak może z pół godziny, dalej moje nogi odmówiły mi posłuszeństwa. Nie dziwię się miałam na sobie wysokie obcasy z platformą. Zatrzymałam się przy jakimś bloku. Kucnęłam przy ogrodzeniu i zalałam się łzami. Było mi zimno, nogi mnie bolały, miałam dosyć. W pewnym momencie zobaczyłam przed sobą jakieś męskie buty. Podniosłam głowę by zobaczyć kto to. Ujrzałam przystojnego chłopaka, który ze smutkiem na mnie patrzy. Wyciągnął do mnie rękę, chwyciłam ją. Pragnęłam jego ciepła więc nie zastanawiając się przytuliłam go. Był trochę zaskoczony moim ruchem ale szybko odwzajemnił uścisk.
- zimno ci pewnie- jego głos .. był taki ładny.
Poczułam jak bierze mnie za uda i podnosi. Chwyciłam się go mocniej. Zaczął iść. Szedł tak może z 10 minut, potem powiedział żebym się mocniej chwyciła bo musi mnie na chwile puścić, wyciągnąć klucze. Oplotłam swoje nogi wokół jego bioder. Potem tylko usłyszałam dźwięk otwieranych drzwi. Położył mnie na jakiejś kanapie i poszedł chyba się rozebrać (z kurtki i butów). Siedziałam nieruchomo, bo dalej było mi zimno. Usiadł koło mnie, na stole położył dwa kubki z gorącą czekoladą.
- będziesz tak siedzieć w tej kurtce?- zapytał, uśmiechając się przy tym. Cudowny ma uśmiech.
- no tak… masz racje- zaczęłam ściągać szalik i kurtkę.
- buty też?- nie byłam pewna, wolałam spytać.
- jak byś mogła- znowu ten uśmiech.
Zaniósł moje rzeczy na przedpokój. Zrobiło się trochę niezręcznie.
- to może, powiesz mi czemu siedziałaś przy bramie i płakałaś?
- chcesz w skrócie czy … -szczerze to nie chciało mi się o tym gadać ale jak mnie przygarnął to powinien wiedzieć.
- wole w skrócie, widzę że nie chcesz o tym gadać- normalnie czyta mi w myślach.
- więc, tak w wielkim skrócie to… mój chłopak, w sumie już były jest gejem.- znowu chciało mi się płakać ale udało mi się to powstrzymać.
- uuuu…… bolesne- jego szczerość mnie powaliła.
- haha, no trochę- poprawił mi humor.
- ej zapomniałem się spytać jak masz na imię?
- jestem (twoje imię)- nie za bardzo przepadałam za tym imieniem.
- ładne imię, ja jestem Mark- podał mi rękę.
- dziękuje, a ile masz lat?- mam nadzieje, że jestem młodsza.
- 21, a ty?- o matko, jestem młodsza jak dobrze.
- 19 - nastała niezręczna cisza której nienawidzę, muszę ją zakończyć.
- ładny masz dom, mieszkasz sam?
- w sumie to …?- zaczął śmiać się pod nosem, czemu? Co było śmiesznego w moim pytaniu?
- no tak, zapomniałem wspomnieć, że mieszkam z kolegami – dalej nie czaje co jest w tym śmiesznego?
- nie szkodzi, nie rozumiem czemu się chichrasz pod nosem?
- bo widzisz jest ich sześciu, ze mną siedmiu.
- i wszyscy mieszkacie w tym domku?- łał, a to ja narzekam na swój dom (mieszkam sama)
- no, tak- wkurzę się zaraz jak nie przestanie się uśmiechać.
- podziwiam.
- nie ma tak źle. Ostrzegam oni mogą przyjść w każdej chwili.
- to ja może już pójdę- muszę iść się przespać i ogarnąć to co się dzisiaj stało.
 -żartujesz, myślisz że o tej porze gdzieś cię wypuszczę… a tak w ogóle pada deszcz. Nigdzie nie idziesz.
- przestań, nie jestem dzieckiem, dam radę.- za kogo on się na?
- nigdzie nie idziesz.
Usłyszałam klucze w zamku, to chyba są jego koledzy. Trochę się boje. Weszli, każdy po kolei. Zauważyli mnie dopiero po 5 minutach. Patrzeli na mnie jakby nigdy dziewczyny nie widzieli.
- oooo, dziewczyna u nas w domu- odezwał się czarnowłosy pijany chłopak.
- cześć, jestem (twoje imię), miło mi was poznać- czuć od nich wódą.
- okej chłopaki idziecie spać, jesteście pijani. Pogadamy jutro.- Mark jest taki męski i opiekuńczy.

Chłopaki bez problemu go posłuchali, widocznie byli tak wypici i tak zmęczeni że nie chciało im się dyskutować. Mark zaprowadził ich do swoich pokoi i powiedział że zawiezie mnie do domu, akurat przestało padać. Pod moim domem jeszcze chwile rozmawialiśmy.
- miło było cię poznać mój wybawicielu- szkoda, że tak szybko nie chcę się z nim żegnać.
- haha, wybawicielu mówisz… to w zamian za to chcę twój numer telefonu, co ty na to?
- hmmm. … no cóż chyba jestem zmuszona.- podał mi telefon w którym zapisałam swój numer.


Od tego czasu często się spotykaliśmy. Skończyło się na tym że jesteśmy razem, a jego koledzy to też moi koledzy.